Cadere

"Czułam jak moja dusza spada w otchłań nicości"

Milczenie nie zawsze jest złotem, czasami bywa więzieniem.

Znacie to uczucie kiedy ból rozrywa wasze serce tak mocno, że macie wrażenie, iż nie dacie rady znieść tego dłużej?
Podążając samotnie w tłumie, zagubieni we własnych myślach, przerażeni wizją przyszłości lub jej całkowitym brakiem, jakbyście dryfowali falami pustki?
Siedemnastoletnia Jana Angela Meijer doskonale zna ten stan. Dziewczyna przeżywa rodzinne dramaty. Uśmiecha się lecz w środku toczy walkę z samą sobą. Przez cały czas starała się być dobrą córką, przyjaciółką i siostrą ale ile można znieść?
Kiedy wyczuwa, że jej dusza staje się coraz bardziej truchła zwraca się do Boga, prosząc o pomoc. Wkrótce w jej życiu zaczynają dziać się dziwne, trudne do wyjaśnienia rzeczy, które budzą w niej tłumione do tej pory emocje. W jej otoczeniu pojawiają się nowi znajomi. Jedna z nich wzbudza w dziewczynie szczególne uczucia, których nie potrafi zrozumieć. Pojawia się pytanie, czy rzeczywiście jest osobą za którą się podaję.

Na jaw wychodzą przerażające prawdy a Jana trafia w sam środek niebezpiecznych intryg, które przerastają wyobrażenia zwykłych śmiertelników. Ma szansę przekonać się kto faktycznie jest przyjacielem a kto wrogiem.