Gecemin Zehri (+18)
- LECTURAS 695
- Votos 59
- Partes 50
Continúa
Última publicación dom, may 24, 2026
ilk yazım tarihi 28 Ocak 2022.
Revize tarihi ise 9 Ocak 2026.
Bir gecede hayatı altüst olan Leyal, kanlı ellerinin ardındaki gerçeği hatırlamaya çalışırken, bilinmeyen birinden gelen tehditkâr mesajlarla daha da karanlığa sürüklenir. Masumiyetle suçluluk arasında sıkışıp kalan Leyal, kimin kurduğu bu tuzağın içinde nefes almaya çalışırken en büyük düşmanının kendi zihni olup olmadığını sorgular. Gecenin zehri bir kez bedenine işledi... Peki, kurtuluş mümkün mü?
'Bu bir sır olarak kalacak, merak etme.'
'Mesajıma nereye kadar cevap vermeyeceksin, Leyal?'
'Katilsin; bunu artık kafana yerleştir.'
'Sessizliğe bürünmeye devam et.'
'Yarın seni Galata Kulesi'nin orada bekliyor olacağım.'
'Bu gece neler yaptığını tekrar gözden geçir :)'
Todos los derechos reservados
#493
zehir
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Gülzar-ı MiR
İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül'e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesine dönüşür. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza'ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecektir. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalırdı? Bedenen iyileştiğinde mi, yoksa kalbine dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı'nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırıldığı bu roman, yüreklerin en derin yerine dokunacak. ---
KURŞUN VE TEN
Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade'yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin'in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."
Garip Bir Öykü
Normalde öğrencilerime mantıklı kararlar vermeyi öğretirim. Kendim uygulamıyorum tabi. Çünkü şu an bir dağın içinde, beni vurup vurmayacağı belli olmayan bir adamlayım. Ve garip olan şu ki- en büyük problem bu değil.
Kayıp Bordo Bereli
****** Güçlü, cesur bir kadının hikayesi. Çektiği acılar ile daha da güçlenen " Yüzbaşı Alya Şimşek " ****** Selam, ilk hikayem yazım ve mantık hatalarım olursa özür dilerim, keyifle okumanız dileği ile. - Kayıp Bordo Bereli adı ile yazılan ilk ve tek kitap. 31/12/2022 ~100k görüntüleme 01/07/2023~ #kadın-2 (10.07.2023) #vatan-1(03.01.2026)
Mafya Boy Aile
Sokakları yalayıp yutmuş bir kızın ailesini bulması iyi miydi sizce? Asi kendinden başka kimseyi düşünmezken ve yıllar önce henüz bir çocukken en sevdiği kişi tarafından sırtından bıçaklanırken. Nasıl güvenebilirdi onu bırakmış ailesine? Peki onu bırakan gerçekten de ailesi miydi? Sırların, Gizemlerin, çoğu zaman aksiyonun. Ve çokça acının içinde bulunduğu bir kitap. Şimdiye kadar olan tüm klişe Aile kitaplarını unutun. Çünkü bu kitap tamamiyle klişelerden uzak. Hadi gelin hep beraber şu Asi kızın ailesini bulma hikayesini okuyalım! Başlama tarihi: 31 Mart 2026 Kitap tamamen şahsıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda gerekli işlemler başlatılacaktır.
MİSAFİR
Eliz ve Devrim'i bir araya getiren korkunç gece onlara başka ne felaketler getirecektir?
VOLKOV: BUZ VE KAN (+18)
O, Moskova'nın karlarını bile dondurabilecek kadar soğuk bir imparatorluğun sahibiydi. Ben ise o karların altında nefes almaya çalışan yaralı bir kuş. Onu o ormanda bulduğumda, bir kurşun yarasıyla can çekişen bir adam (Aren) olduğunu sanmıştım. Ama o, kapılar ardına kilitlendiğinde, kucağımdaki umudu bile infaz edebilecek kadar acımasız bir cellat (Viktor Volkov) çıktı. Bu malikânede kurallar mermerle yazılmış, kanla mühürlenmişti. Ama onların anlamadığı bir dil vardı: Sessizlik ve bir kâse yoğurt çorbasının hatırlattığı o sıcak vatan kokusu. Oğlumun damarlarında onun kanı akıyordu, ama kalbi benim masallarımla büyüyecekti. Bir imparatorluğun çöküşünü izlemek ister misiniz? O zaman kapıları kapatın. 'Seni bir sorumluluk olarak değil, bir zafer olarak istiyorum Alya.' 'Sen beni ancak bir mahkûm olarak alabilirsin Viktor. Kalbim artık senin anlayamayacağın bir dilde konuşuyor.'"
Gerçek ailem mi?(DÜZENLENİYOR)
Bu hayatta nefret ettiğim 2 şey var biri korkunç köpekler diğeri ise dişçiler! Peki abilerinden birinin dişci olduğunu ögrenen deniz ne tepki vericek? Merak ediyorsanız başlıyalım hadi Başlama tarihi:28/04/2024
PUSU
"Birimiz yaralı bir askerdi, diğerimiz onun yaralarına dokunmaktan korkan bir doktor... Ve o dağ başında, bizi birbirimize mahkum eden dört kış gecesi." Kaçmak için sığındığı o sağlık ocağında, hayatını kurtaran kadının esiri olacağını tahmin edemezdi Yüzbaşı. Dört günlük bir mahsur kalış, onları sadece fırtınadan korumadı; geri dönüşü olmayan bir yola, ucu açık bir anlaşmaya sürükledi. Önce zorunluluk, sonra bir imza... Söz bitti, esaret bitti ama oyun yeni başladı. "Bu evlilik ikimiz için de sadece bir kamuflaj, Doktor. Sakın sınırları geçme @Peeraa kalemi ile..
Okyanus'un Kül'ü
Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"
İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül'e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesine dönüşür. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza'ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecektir. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalırdı? Bedenen iyileştiğinde mi, yoksa kalbine dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı'nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırıldığı bu roman, yüreklerin en derin yerine dokunacak. ---
Más detallesPautas de Contenido