We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
YARIM KALAN YERİMİZ

YARIM KALAN YERİMİZ

  • WpView
    Reads 2
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jan 9, 2026
WpInfo
Non-Fiction
Bazı insanlar hayatımıza girmez. Hayatımızın eksik parçası olarak zaten oradadır. Yarım Kalan Yerimiz, tamamlanamamış duyguların, söylenmemiş cümlelerin ve zamanında tutulmayan ellerin hikâyesi. Geçmişin sessizce biriktiği, bugünle her karşılaştığında can yakan bir yerde başlar. Ana karakterimiz, geride bıraktığını sandığı bir hikâyenin aslında hiç bitmediğini fark eder. Bir bakış, bir mekân ya da tek bir cümle; yıllar önce yarım kalan her şeyi yeniden gün yüzüne çıkarır. Bu kitapta aşk, kavuşmakla değil; eksik kalmakla tanımlanır. Serinin ilk kitabı olan Yarım Kalan Yerimiz, okuru duygusal olarak yavaşça içine çeken ama bıraktığı boşlukla uzun süre orada kalan bir anlatı sunar. Çünkü bazı hikâyeler mutlu sonla değil, yarım kalmasıyla anlam kazanır.
All Rights Reserved
#185
seri
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines