BENİM HAYAT'IM

BENİM HAYAT'IM

  • WpView
    Reads 18
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 10, 2026
​'Bir annenin son nefesi, bir bebeğin ilk çığlığına; bir kadının çaresiz vedası, bir adamın en ağır yeminine karıştı.' ​Barut kokulu o cehennemin ortasında, yaralı annenin feri sönen gözleri son bir gayretle Komutan'ın gözlerine tutundu. Dudaklarından dökülen o sessiz feryadı Komutan kalbiyle duydu: " Yalvarırım Onu yaşat." Anne, bebeğini o güvenli kollara bıraktığı an huzurla karanlığa teslim olurken; Komutan, kucağındaki bu minicik mucizeyi kanlı üniformasına değil, doğrudan ruhuna bastırdı. ​Annesinin son nefesinde bıraktığı o emanet, Komutan'ın göğsünde yeniden nefes buldu. O artık sadece kucağındaki bir bebek değil; bu koca dünyada sahip çıkacağı en güzel 'Hayat'tı. ***
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem) - DÜZENLENECEK!
  • Gözler Aynı Sen
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • AZE
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • RUH-U REVAN
  • ASENA
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)

KİTAP FİNAL YAPTIKTAN HEMEN SONRA DÜZENLEMEYE ALINACAKTIR! "Rüzgar onu alıp götürdü,Karadeniz'in hırçın dalgaları onun adını haykırdı." "Eylül... Adı sonbahardı.Yıllar sonra rüzgar onu gerçeğine,ailesine geri getirecekti."

More details
WpActionLinkContent Guidelines