Uzak Mesafe

Hayatta en çok ailemizin bizi sevdiğine inanmak isteriz.

Kimse bizi sevmese bile ailemizin bizi sevdiğine inanırız.

Ama yaşımız ilerledikçe ve bir şeylerin farkına vardıkça bu sevgide gerçek gelmez.

Birinin bizi sevdiğine olan inancımızı tamamen kaybederiz.

Belki bu kafamızda kurduğumuz bir şeydir ama kendimizi o kadar çirkin hissederiz ki artık sevgiye ve birinin bizi sevdiğine olan inancımızı kaybederiz bu ailemiz olsa bile...

Mesela bir erkekten hoşlanırız ama o bizi sevmez onu sevmeye hakkımız yok çünkü çirkiniz.

Çirkin olmadığımızı tekrarlarlarız, birinin bizi sevebileceğine inanmak isteriz ama elimizde kalan tek şey hayal kırıklıkları olur.

Bu benim hikayem.

Birileri tarafında sevilebileceğime hala inanmak istiyorum.
Bunu başarabilecek miyim? gerçekten sevilebilecek miyim?

Bu benim günlüğüm.

Kendime bile itiraf edemediğim şeyleri size itiraf ediyorum.