ADIMI YANLIŞ SÖYLEDIN

Geçmişimle aramda garip bir boşluk var. Ne tam bir sessizlik ne de net bir hatıra. Sanki bir şey olmuş ama bana anlatılmamış. İçimde sürekli taşınan bir suç var; neye ait olduğunu bilmediğim, ama bana yakıştığını hissettiğim bir suç. Geceleri uyandıran korkunun adı yok, gündüzleri içime çöken ağırlığın sebebi yok. Yine de hepsi bana ait gibi duruyor. Aynaya baktığımda tanıdık bir yüz görüyorum ama tanıdık olan ben değilim. Birinin beni benden önce tanıdığı hissi var içimde. Sesini hatırlıyorum. Tonunu, duraksamasını, adımı söylerken yaptığı o küçük hatayı. Belki de bu yüzden hiçbir şeyden emin olamıyorum. Çünkü adımı yanlış söyledi. Hatırladığım her şey onun sesiydi.