Karanlığa Beş Adım| Tamamlandı

"Hiç aşık oldun mu?"

​Ayaz bir an duraksadı. Bakışlarının üzerimde olduğunu hissedebiliyordum. Derin bir nefes aldığını, o nefesin ciğerlerine dolarken çıkardığı sesi duydum. "Evet, oldum," dedi.

Sesi o kadar emin, o kadar sakindi ki kalbimin ritmi bir anda değişti.

​Boğazımdaki düğümü yutkunarak çözdüm ve asıl merak ettiğim o soruyu fısıldadım. "Kime?"

​"Sana."

​Dünya bir anlığına durdu sanki. Kuş sesleri kesildi, rüzgar dindi. Şaşkınlıkla başımı çevirip gözlerine baktım. Şaka yapıp yapmadığını anlamaya çalışıyordum ama bakışları daha önce hiç görmediğim bir derinlikteydi.

​"Nasıl yani?" diyebildim sadece. "Daha beni doğru dürüst tanımıyorsun bile. Nasıl bu kadar çabuk aşık olabilirsin?"

​Hafifçe gülümsedi ama bu gülümseme dudaklarından çok gözlerindeydi. Bir insan gözleriyle gülümseye bilir miydi? Ayaz gülümsüyordu işte...

Elini göğsüne, kalbinin üzerine koydu.
​"Sen benim çok eskiden beri içimde hissettiğim ama gelişi gecikmiş geleceğimsin," dedi tane tane.

Sesindeki o tuhaf şefkat içimi titretti. "Ruhumun çoktan tanıdığı ve sabırla beklediği o geç kalmış sevgiyi, ben şimdi sende buldum."

​O an anladım ki, bazen birini tanımak için yıllara gerek yoktu, ruhlar zaten birbirini çoktan seçmiş olabiliyordu.

____

• Yetişkin içerik, Fantastik.
• Kan, ölüm, hakaret, piskolojik ve fiziksel şiddet, baskı içermektedir.
• Final olduktan sonra düzenlemeye alınacaktır.

Başlangıç tarihi: 01.15.2026

Hikayeyi başka bil platformda yayınlamak yasak.
Roman şahsıma mahsustur.
Okuduğunuz için şimdiden teşekkürler!
~Cabbarova Zeynep