Tormenta Ağusu

Nefret, genelikle tek bir duygudan değil, birikmiş hayal kırıklarından ve insanın kendi içindeki derin yaralardan doğar.

Nefret, çoğu zaman birine karşı savunmasız kalmanın bir sonucudur. Eğer biri seni kırmışsa ruhuna o zehri akıtmışsa ve sen buna engel olamamışsan, bu çaresizlik nefrete dönüşür.

Nefretin en büyük kaynağı aslında sevgidir. Kimse tanımadığı, önemsemediği birinden nefret etmez. Birinden nefret etmek için, bir zamanlar ona karşı bir beklentiye, bir inanca sahip olman gerekir. İnanç kırıldığında, yerini o "daimi zehir" olan nefrete bırakır.

"Nefret, aslında sevginin tersi değildir; sevginin yanıp kül olduktan sonra bıraktığı o zehirli is kokusudur."