Kül ve Mühür

"Bazen en büyük yabancı, aynada gördüğün kişidir."

On beş yıl önce, İstanbul'un kalbinde devasa bir holding alevler içinde kaldı. O yangın sadece bir binayı değil; hayatları, umutları ve bir çocukluğun masumiyetini de yuttu. O geceden geriye sadece iki şey kaldı: Sönmeyen bir is kokusu ve kazınmış bir mühür.

Birbirlerini tanımıyorlar. İsimleri birbirinin lügatinde yok.

Bu, iki yabancının birbirini tanımadan önce ruhlarında başlattığı, İstanbul'un en karanlık ve en ince sızısıdır.

....

"Seni sadece yağmurdan değil, kendimden de korumalıyım Efsun. Çünkü ben, senin her gece kabusunda gördüğün o ateşin ta kendisiyim."

İlk sayfayı çevirmeye cesaretiniz var mı?