HAYALPEREST

Saatime bakıyorum.Dörde çeyrek var.Sonra saatlerdir metroda oturduğumu farkediyorum.Saatin bu kadar geç olabileceğini nasıl farketmedim aklım almıyor.Kokuşmuş renksiz ve berbat bir yer burası.Karşımda büyük bir ayna var.Şu soluk benizli küçük kadın benmiyim yoksa?Kimi bekliyorum?Çıldırmış olmalıyım.İğrenç bir metroda İremi kaybettiğim noktadayım.Burası öyle iğrenç bir metro ki etrafta bir tane sarhoş bile yok yada madde bağımlısı bir genç gazete okuyan yaşlı bir adam ve birbirlerine dokunmak için buldukları bu ücra köşede kendilerinden geçen iki sevgili.Hiçbir insan silüeti yok.Benden başka.