Griye Yakın

Cılız yanan floresan lambaların altında koşarken, ayak seslerim boş koridorun duvarlarına çarpıp kafamın içinde büyüyordu. Nefes seslerim birbirine karışırken sola doğru döndüm, karanlık koridor beni karşılarken daha ne olduğunu anlamadan belimden tutulup çekildim. Korkuyla bağıracağım sırada bir el dudaklarımın üzerine konup beni engellemişti. Korkuyla gözlerim büyürken sırtım duvara yaslanmıştı. Beni tutanı görmeye çalıştığım sıra floresan lamba azda olsa ışık verip kaybolmuştu ve ben şokla donakalmıştım.

Bu oydu, Alaz Ivan Volkov...

Bağırmayacağımdan emin olurmuş gibi elini çekip yan tarafıma doğru yaslamış ve yüzüme doğru eğilmişti. "Sana kendi başına iş yapmaman gerektiğini söylemiştim!" Fısıltıyla söylediği kelimeler o kadar baskındı ki nefesimi tutmuştum. Mümkünmüş gibi yüzünü bana daha çok yaklaştırdığı sırada konuşmaya devam etti.

"Ahu, eğer bu ateş çukurunda sana zarar gelirse...
Ben o ateşi söndürmem, herkesi yakarım."