Damla Düşen Yer

Damla Düşen Yer

  • WpView
    LECTURES 16,741
  • WpVote
    Votes 1,718
  • WpPart
    Chapitres 18
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication dim., mars 8, 2026
Damla Düşen Yer... Damla, on altı yaşında. Ama ruhunun bir kısmı hâlâ on dört yaşında kaldı. Doğduğunda kaçırıldı. Yıllarca bir yetimhanede büyüdü. Ve on dört yaşında, kimsenin adını koymadığı şeyler yaşadı. Şimdi ailesi onu buldu. Ama bazı yaralar bulunmaz. Bazı travmalar, eve dönmekle iyileşmez. Kalabalık bir aile, suskun bir kız... Geç kalınmış bir kavuşma. Ve öğrenilmesi gereken tek bir gerçek: Bazen düşülen yer, insanın en çok kanadığı yerdir.
Tous Droits Réservés
#272
gerçekailem
WpChevronRight
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • PAMUK ŞEKER (Mahalle Kurgusu)
  • KOD ADI: GÜNEŞ
  • AKLIM SENDE KALDI KÜÇÜKLÜĞÜM
  • 5. seviye
  • MSK <𝓣𝓪𝓶𝓪𝓶𝓵𝓪𝓷𝓭ı>
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • Siyah Tilki ~ lavinia
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • MANTAR TAHTA // TEXTİNG
  • ESARET (GAY)
  • Berber | Texting
  • GECE 2.47|Yarı Texting
  • Uyumsuz (mahalle kurgusu)
  • MAVERA
  • Sadece Bir Hafta || yarı texting
  • 𝐊𝛊𝐫𝛊𝐤 𝐘𝐞𝐦𝐢𝐧𝐥𝐞𝐫.
  • Abilerim
  • helva|yarı texting
  • sürücü kursu | texting
  • Kalabalıkta kaybolmak

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives de Contenu