I feel your pain

Mijn leven is zoals het moet zijn. Ik heb een familie, ik heb vrienden, ik ga naar school, ik krijg eten en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar op een dag kom je in mijn klas. Niemand besteed aandacht aan je. Je hebt maar enkele vriendinnen. Als ik de klas binnen kom zit je helemaal achteraan in de klas met je boek, naast het raam. Je felle groene ogen flitsen over de letters. Op een dag zie ik je zitten met een vriendin, je vriendin zegt iets waardoor je lacht. En dan zie ik het.
De pijn.
Ik zie pijn en verdriet in je ogen, die lach was fake, zo fake als het maar kan.
Ik raap de moed bijeen en stap op je af.
Ik ga je helpen, ik zal er voor je zijn waar nodig en ik zal je liefkozen.

Mijn leven begint hier pas.