reflections

Hayat, görüp geçirdiğiniz, biriktirdiğiniz anıların ölmesiyle birlikte sonlanır. Ölümün ardından yaşam, anılar yok olduğunda unutulmaya mahkûm olan hatıralara dönüşür. Bazı anılar ise nereye giderseniz gidin, unutulmayı reddeder. Çünkü en güzel anılar, aklın ve kalbin ücra köşesinde saklıdır.

O güzel anıların içindeyken insan, fark edemediği değerlerden bihaberdir. Ancak bir gün gelir ve anlar ki, hayat aslında anılarla güzelleşen bir bitki gibidir. Bir çiçeği güzel kılan ise taç yapraklarıdır; tıpkı hayatımızı renkli ve anlamlı kılan biriktirdiğimiz anılar gibi.

Zaman geçer, çiçek solar; zaman geçtikçe silikleşir anılar, fakat hiçbir şey bıraktığı izleri silemez. Çünkü asıl önemli olan şey ne kadar zaman geçerse geçsin, anılara tutunan çiçeğin kendisidir. Tıpkı hayatımızdaki hatıralar gibi. Bizi zincirleme olarak bağlayan da hatıralarımızdır hayatta. Artık sadece bir hatıra olarak kalan anılar bile bizi biz yapar, yer edinir yüreğimizde.