ACIMSIN

Belki bizim onun ile asla bir hikayemiz olmayacaktı. Onun ismi bile karanlıktan geliyordu. Altında ki yer bile o yürüdüğünde titriyordu. Benim ile tanışana kadar zaafı yoktu. Ama artık tek zaafı bendim...

Ben uğursuzdum... Gittiğim her yere, tanıştığım herkese hatta kendime bile uğursuzluk yayıyordum. Ben zehirliydim... Her zerremden zehir akıyor ve yanımda ki insanların kanına karışıyordu.

"Kara..." Bakışlarını bana çevirdi. Simsiyah gözlerinde tek bir duygu ifadesi yoktu. Alayla gülümsedim. "Beni yanında istiyorsun ama unutma, ben Zehir'im... Daha ne olduğunu anlamadan kanına karışır ve seni yok ederim. Beni hafife alamazsın, ben sıradan bir 'zehir' değilim..."

Uzun uzun yüzüme baktı. Buruk bir şekilde gülümsedi. Üstüme yürümeye başladı. "Zaten kanıma karıştın..."