AYNADAKİ GÖLGE

Bazı insanlar aynaya bakar ve kendini görür.
Bazıları ise kaçtığı her şeyi.
O, her sabah aynı yüze bakıyordu;
ama gözlerinin içinde, kendisine ait olmayan bir sessizlik vardı.
Sorular birikiyor, cevaplar ise aynanın içinde yankılanıyordu.
Gördüğü şey bir yansıma mıydı, yoksa bastırdığı benliğin gölgesi mi?
Altı krallığın gücü yalnızca büyülerde değil, insanların zihninde saklıydı.
Korkular, pişmanlıklar, söylenmemiş sözler...
Ve kimsenin yüksek sesle dile getirmediği tek gerçek:
İnsan, en büyük savaşını kendiyle verir.
Aynadaki gölge bir uyarıydı.
Geçmişten kopamayanların, gerçeği inkâr edenlerin ve
kendi karanlığıyla yüzleşmeye cesaret edemeyenlerin hikâyesi.
Bu bir kurtuluş öyküsü değil.
Bu, parçalanmanın, sessiz çöküşlerin ve zihnin en karanlık odalarına açılan kapının hikâyesi.
Çünkü bazı gölgeler yok edilmez...
Onlar seni sen yapan şeydir.