02:17

(Kısa bir hikaye olacaktır)
Bir grup insan, eski ve tuhaf bir eve girer; başlangıçta sıradan görünen mekan, zamanla fiziksel ve zihinsel sınırları tamamen esnetir, kapılar, duvarlar ve aynalar karakterleri yanıltır ve eksik kalan varlıklar ile ritüelin parçaları etrafında dolaşır; karakterler, evin ve boşluğun etkisiyle yavaş yavaş fiziksel ve zihinsel kontrolü kaybeder, boşluk onları içine çekerken ritüel tamamlanır, karakterler yok olur ve en sonunda okuyan kişi bile bu boşluğun etkisine girer, saat 02:17'nin ritüelin başladığı ve boşluğun, tamamlanmamışlığın simgesi olduğu anlaşılır, böylece hikâye hem karakterlerin hem de okuyucunun varoluşunu sorgulatan rahatsız edici bir deneyime dönüşür.