ANAHTARIN ARKASINDA

Bazı kapılar kaçmak için değil, hatırlamak için açılır.
Mirael, geçmişini sıradan bir sessizlikle unutmuştu.
Ta ki bir anahtar, karanlığın içinden onu çağırana kadar.
Korku, onun için çoktan anlamını yitirmişti; çünkü Mirael her zaman gölgelerle yan yana yürümüştü-bunu kendisi bile fark etmeden.
Masum sanılan bakışlarının ardında, uyanmayı bekleyen bir güç vardı.
Ve bu güç, yalnızca kapının ardında değil; Mirael'in kendi içinde saklıydı.
Ancak o kapı açıldığında, Mirael yalnız olmayacaktı.
Onu izleyen, geçmişini ondan daha iyi bilen bir adam vardı.
Güven veren kadar korkutucu, soğuk kadar tanıdık.
Anahtar çevrildiğinde geri dönüş yoktu.
Çünkü bazı seçimler kaderi değil, gerçeği açar.
Ve her gerçeğin bir bedeli vardır.