MEHİR

Kader denen şeyin arkasına saklanmadım hiç.
Yanlışlarımla da, seçimlerimle de kendi yolumu yürüdüm.
Ta ki onunla tanışana kadar Karel.
Ona karanlığın elleri verilmişti, tanrı soyundan gelen ilahi bir gücü taşıyordu.
Karel tüm bunlara rağmen bana şunu öğretti:
Işık, hiçbir zaman huzur değildir.
Bazen en parlak şey, en karanlık kapının anahtarıdır.

Burda herkes ihanetinin bedelini ödeyecek.
Kimi kanıyla, kimi gücüyle.
Ama..
Öyle yada böyle mehir istediğini alacaktı.

Bu bir tesadüf değildi, içimdeki bir şey bunu biliyordu.
Ama eğer yanacaksam,
Kendi ateşimle yanacaktım.

Ve geceleri peşimi bırakmayan o fısıltının anlamını sonuna kadar kovalayacağım.
" Vaelra Lúneth saelûn"
(Anlamı hikayede işlenecek)