Sztuka pogardy

Tom I trylogii kunsztu.

Abigail Ashbourne od urodzenia żyła według planu stworzonego przez rodziców.

Idealna córka. Idealne nazwisko. Idealna przyszłość.

W świecie, w którym każde słowo ma znaczenie, a każdy krok jest obserwowany, nauczyła się uśmiechać wtedy, kiedy od niej tego oczekiwano. Jej rodzice od lat widzą dla niej tylko jedną drogę: Oxford, studia prawnicze i przyszłość w nowo otwartej kancelarii rodzinnej, która ma stać się kolejnym filarem nazwiska Ashbourne.

Problem w tym, że Abigail nigdy nie chciała tego życia. W tajemnicy przed wszystkimi stawia sobie własny cel.

Yale.

Uczelnia oddalona o tysiące kilometrów od domu, rodziny i oczekiwań, które od zawsze zaciskały się wokół niej niczym złota klatka. Po raz pierwszy pragnie czegoś tylko dla siebie. Po raz pierwszy chce sama zdecydować, kim będzie. Wieczór, który miał być świętowaniem sukcesu jej rodziny i początkiem przyszłości zaplanowanej dla niej przez innych, zmienia wszystko.

To właśnie wtedy jej brat przyprowadza na bankiet tajemniczego nieznajomego.

Milczący. Opryskliwy. Niebezpieczny.

Chłopak o lodowatych oczach, który wygląda bardziej jak kłopot niż człowiek, którego nie powinno się zapraszać do eleganckich sal pełnych wpływowych ludzi.

Od pierwszego spotkania między nimi pojawia się konflikt. Abigail jest przekonana, że Cain nienawidzi wszystkiego, co reprezentuje. Cain natomiast widzi w niej dokładnie to, czego przez całe życie unikał.

Jednak kiedy ktoś zaczyna interesować się Abigail bardziej, niż powinien, a granica między bezpieczeństwem a zagrożeniem powoli się zaciera, dziewczyna odkrywa, że świat poza murami jej idealnego życia jest znacznie bardziej niebezpieczny, niż mogła przypuszczać. A Cain zdaje się pojawiać wszędzie tam, gdzie ona.

Jak cień.
Jak ostrzeżenie.
Jak sekret, którego nigdy nie powinna poznać.

Bo niektóre tajemnice potrafią zniszczyć całe życie.