SINIRIN KANUNU
- MGA BUMASA 14,908
- Mga Boto 911
- Mga Parte 26
Ongoing
Huling na-publish Wed, Jul 8, 2026
Yaşadıklarından dolayı gardını bir zırh gibi kuşanmış Avukat Didem Eflal Karaçay, Ailesine düşkün, askeriyede sert bir "Kaya" gibi olan Sarp Günöz ile bir dava için yolları kesişir..
All Rights Reserved
#2
yara
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
Behice
Üzülmeyeceğim. Beni üzmelerine izin vermeyeceğim. Ben annem ve babamın kızıyım. Çok güçlüyüm ben. Babam için güçlü duracağım. Kendim için güçlü duracağım. Ben Behice Çevik. Bu dünyada sadece ben ve Rabbim var. Annemi seviyorum. Babamı seviyorum. Dedelerimi, anneannemi, babaannemi seviyorum. Çok- "Günaydın." Duyduğum sesle gözlerimi aralayıp başımı kaldırdım. "Seviyorum. Hı?" Kocaman açtığı kahverengi gözleriyle bana bakıyordu. Sertçe yutkundum. Aklıma gelenle yanaklarım ısınırken gözlerimi sıkıca kapatıp açtım. İfadesi yumuşadı ve gülerek başını çevirdi. Ben hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum. Ne oldu bana? "Ben... Yani sen yanlış anladın. İçimden konuşuyordum ben." dedim telaşla. Biraz daha gülüp ciddi hâle büründü. Ben gülmüyorum ama. Utandığımın farkında değil mi? "Tamam anladım ben. Sadece... Yani garip bir olay yaşadım. Şoka girince öyle gülmüş bulundum. Beni sevmediğini biliyorum yani bana söylemediğini..." "Hayır." diye itiraz ettim. Kaşlarını hafifçe çattı. Ne diyecektim ben? "Yani durup dururken niye sevmeyim ki seni. Yani bir kötülüğün olmadı bana. Sevmiyorum derken yani sanki nefret ediyormuş gibi değil." Yüzünde beliren gülümseme ile başını eğdi. Yine mi gülüyor? Ne dedim ki şimdi ben? Stres oldum ben. "Hem neden sevecekmişim ki seni? Daha dün gördüm." Kapıyı açıp girdim sınıfa. Sınıftaki gözler bana döndüğünde omuzlarımı dikleştirip kısa nefes çektim içime. Aynen böyle devam et Behice. 🕊️ Cennet adlı kitaptaki Behice karakterinin hikayesidir.Kumpleto
ÖZEL ASİSTANIM (TAMAMLANDI)
'Gel' dedi . Tok bir erkek sesi, Allahım o ses ne ya kafamdan aşağı buz kütlesi döküldü sanki . Hafifçe içeri girdim . Arkası dönük bir şekilde sandalyede oturuyordu . Birden arkasını döndü. Aman Allahım bu neydi be. Biçimli bir şekilde tek bir tarafa toplanmış kumral saçları, fındık kadarcık burnu, dolgun dudakları, biçimli kaşları , kirli sakalları ve insana baktığında kendisini içine çeken yemyeşil gözleriyle bir o kadar güzelken gelen neden kaçıyor anlamadım . Bu adamdan kaçılır mı ? Adam kaşlarını çatarak bana baktı sanırım adamı çok süzdüm ah Eflin senin bu dikkatli hallerin hep başına bir iş açıyor asla akıllanmıyorsun . Birden söze girerek 'Evet sizi dinliyorum. Fazla vaktimi çalmayın hemen kısaca kendinizi anlatın 'dedi. Kendini ne sanıyordu bu ya tamam yakışıklıydı falan ama ne bu küstahlık gerizekalı ya 'Vaktiniz yoksa neden ben burdayım iş görüşmesi bu elbet kıymetli vaktinizi ayıracaksınız .' Derin bir nefes alarak bana baktı sanırım sinirlendi banane canım sinirlensin haksız mıyım yani? 'Öyle diyorsun he, iyi başla da kıymetli vaktimi doldur kıymetli bilgilerinle 'dedi küstahca 'Pardonda nerden geliyor bu özgüven anlamadım sizi ' Allahım ne diyorum ben ya işe ihtiyacım var benim biraz alttan alabilirim ama dayanamıyorum kendini bilmezlere . Adam hafifçe güldü tabi keyiften değildi anlamam için üstün zekalı olmama gerek yoktu . 'Sen iyi değilsin sanırım farkında mısın burda patron benim ve ben ne dersem o anladın mı küçük hanım' 'Ne ne küçük hanım mı ? siz iyi değilsiniz asıl neyse ne size iyi günler size daha fazla katlanamayacağım ' diyerek tam kapıdan çıkacaktım ki, 'Yarın işe başla 8 de evde ol detayları Duygu anlatır .' dedi gözlerini kısarak 'Ne!!?' dedim gözlerimi kocaman açarakKumpleto
SENSİZ OLMAZ
Kuzeninin aşkı için uğraşan Arya bu sırada kendi aşkını bulduğundan habersizdir. Oysa Barlas hayatının aşkını bulduğundan oldukça emindir ve onu kaybetmeye niyeti yoktur.Kumpleto
Vişne Suyu
Aşkın ne demek olduğunu bilmeden aşk acısıyla tanışan bir genç kızın hikayesi. ~ Gecenin bir yarısında onca yolu bu çehre için mi gelmiştim? Ne vardı bu yüzde? Ne vardı ki onu bu kadar değerli kılıyordu? Belki onu değerli kılan dış görüntüsü değil de aramızda oluşmuş olan bağdı. Bana göre aşk kaderin bir oyunuydu. Her insan farklı renkte ip yumağını elinde tutardı doğduğunda. Kaderse o renkli ipleri rastgele bağlardı birbirine. Kader bizim renkli iplerimizi birbirine bağlamıştı. Siyah ve kırmızıdan oluşan ipti aramızdaki. Kimse tarafından görülmeyen ama öyle kuvvetli ki ne kadar uzakta olursak olalım kendini hissettiren bir ip. Bazen başkalarına dolansak da asıl bağlandığımız kişi hep ipin ucunda bekliyordu. Ölüm gibi keskin bir makas ayırana dek sımsıkı bir düğümle bağlanmıştık Batı'yla. O hissediyor mu bilmiyordum ama ben tüm zerrelerime kadar bunun farkındaydım. ~Kumpleto
MAHALLE ARASINDA
"Faik abi yine mi kavga ediyorsunuz allah aşkına ya" "Sus Melisa parçalayacağım bu Behçeti yoksa gözüme uyku girmeyecek bu akşam" "Abi Melisa değil Melsa lütfen ama artık yeter yahu" Diyebilirdim ismimin Melisa değil de Melsa olduğunu söyleyebilirdim. Ama canım arkadaşım Olcay araya girmeseydi... "Parçala Behçeeet" diye bağırdı Olcay. Behçet abinin biricik kızıydı o. "Yılların gelmiş geçmiş en iyi bakkalcısı benim Faik artık bunu öğrensen iyi olur soyadının hakkını veriyorsun kulağın yok duymuyorsun herkes benim ne kadar iyi mallar sattığımı konuşuyor. Seninkilerse hep bozuk tarihi geçmiş hahaha. Ayrıca Olcay eve bi gidelim parçalayacağım ben seni yavrucum." Eyvah Behçet abi bunu demeyecektin kendi ölüm fermanını kendin yazdın. Şu hayatta en iyi bildiğim birşey varsa o da Faik kulaksız abimin soyadıyla dalga geçilmemeliydi... Sende sıcacık aile sevgisi,mahalle kavgaları,mahalle dedikoduları,altın günleri,aile komedileri,entrikalar ve daha niceleri için hemen okumalısın! Üstelik her şey aramızda :)
LİZYA / YARI TEXTİNG
Karaca Mahallesi'ndeki Lizya Asım'a platoniktir. Bir gecelik bir hatayla Lizya hamile kalır. Asım'a söyler. Ancak Asım böyle bir sorumluluğu kabul etmek istemez ve Lizya'ya bebeği aldırmasını söyler. Lizya ne yapacağını bilemezken Asımın abisi Tugay Lizya'ya sahip çıkar. ✈️ "Ben sensiz sensedim Liz."
Turna Kuşlu Mektuplar
Papatyaların koparıldıktan sonra etrafa saçtığı kokunun ölüm kokusu olduğunu öğrendiğimden beri onları koparmaktan kendimi alıkoydum ta ki seni gördüğüm ve kokunu içime çektiğim güne kadar. Milena... Ben papatyaların koparıldıktan sonraki kokusunu ilk senin yanından geçtiğin gün aldım. Aynı onlar gibi kokuyordun Milena.Kumpleto
Kayıp Rütbe: Aşk
Bazı aşklar toprağa gömülmez... Bazı vedalar, sadece başlangıçtır. Ayşe, ardında ailesini, geçmişini ve mecburiyetlerini bırakıp Ordu'ya gitti. Ayşe'nin hayatı, doğduğu şehirde yazılmış bir kader masalından ibaretti: Sessiz kalması gereken bir kız, itaat etmesi gereken bir evlat ve evlenmesi gereken bir kadın. Ama onun kalbinde yalnızca bir kişi vardı vatan için canını veren, ama ruhunu onda bırakan bir asker: Merih. İki yıl boyunca sustu. Acısını içine gömdü. Ta ki bir gün, parmağına Merih'e ait olmayan bir yüzük takılana kadar... İşte o gün, susmadı. Merih'in doğduğu topraklara, onun mezarına, anılarına... ama orada sadece geçmişle değil, yeni sorularla, yeni bağlarla ve belki de yeni acılarla karşılaştı. Peki, bir kadın hem yas tutup hem yeniden nefes alabilir mi? Aşk sadece iki kalp arasında mıdır, yoksa bazen bir mezarın başında, sessiz bir bekleyişte mi saklıdır? Kayıp Rütbe: Aşk Sadece bir aşk romanı değil... Kırık bir kalbin, bastırılmış bir haykırışın ve hiç unutulmayan bir sevdanın hikayesi
Üzülmeyeceğim. Beni üzmelerine izin vermeyeceğim. Ben annem ve babamın kızıyım. Çok güçlüyüm ben. Babam için güçlü duracağım. Kendim için güçlü duracağım. Ben Behice Çevik. Bu dünyada sadece ben ve Rabbim var. Annemi seviyorum. Babamı seviyorum. Dedelerimi, anneannemi, babaannemi seviyorum. Çok- "Günaydın." Duyduğum sesle gözlerimi aralayıp başımı kaldırdım. "Seviyorum. Hı?" Kocaman açtığı kahverengi gözleriyle bana bakıyordu. Sertçe yutkundum. Aklıma gelenle yanaklarım ısınırken gözlerimi sıkıca kapatıp açtım. İfadesi yumuşadı ve gülerek başını çevirdi. Ben hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum. Ne oldu bana? "Ben... Yani sen yanlış anladın. İçimden konuşuyordum ben." dedim telaşla. Biraz daha gülüp ciddi hâle büründü. Ben gülmüyorum ama. Utandığımın farkında değil mi? "Tamam anladım ben. Sadece... Yani garip bir olay yaşadım. Şoka girince öyle gülmüş bulundum. Beni sevmediğini biliyorum yani bana söylemediğini..." "Hayır." diye itiraz ettim. Kaşlarını hafifçe çattı. Ne diyecektim ben? "Yani durup dururken niye sevmeyim ki seni. Yani bir kötülüğün olmadı bana. Sevmiyorum derken yani sanki nefret ediyormuş gibi değil." Yüzünde beliren gülümseme ile başını eğdi. Yine mi gülüyor? Ne dedim ki şimdi ben? Stres oldum ben. "Hem neden sevecekmişim ki seni? Daha dün gördüm." Kapıyı açıp girdim sınıfa. Sınıftaki gözler bana döndüğünde omuzlarımı dikleştirip kısa nefes çektim içime. Aynen böyle devam et Behice. 🕊️ Cennet adlı kitaptaki Behice karakterinin hikayesidir.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman