Acıtır Gibi Severek

Aşk bazen iyileştirmez.
Bazen iz bırakır. Bazen yakar.

Su, karanlıktan kaçtığını sanırken kendini daha derin bir gölgenin içinde buldu. Kilitli kapılar, izlenen adımlar ve cevapsız sorular... Her şey, geçmişin hâlâ nefes aldığını fısıldıyordu. Birinin gözleri hep üzerindeydi; ama bunun bir koruma mı yoksa bir av mı olduğunu ayırt etmek imkânsızdı.

Noyan ise ateşten geriye kalan bir adamdı. Kaybettiklerinin küllerini sırtında taşıyor, dokunduğu her şeyi yanmaya mahkûm ediyordu. Su'ya yaklaştıkça, sınırlar siliniyor; tehlike ile arzu aynı çizgide buluşuyordu.
Bazı insanlar yangından kurtulmaz.

Bazılarıysa yangının ta kendisi olur.
Ve bazı aşklar
Sadece acıtır gibi sever..