Kül Çiçeği

Eskiden birbirleri için yaratıldıklarına inanıyorlardı. Aynı evde, aynı masada, aynı hayallerde... Ama zaman, sevgiyi yavaş yavaş kabalaştırmıştı. Söylenmeyenler birikti, söylenenler yaraladı. Aşk çoktan yanmıştı belki. Ama onları hâlâ bir arada tutan bir şey vardı: bağlılık. Alışkanlık mıydı bu, sorumluluk mu, yoksa kül olmuş bir sevgiden geriye kalan son iz miydi? Eskisi gibi olmak için çabalayan iki sevgili, bu zorluklar karşısında birbirlerine eskisi gibi sahip olmaya çalışacaktı. Ama bu zor olacaktı. Çünkü bazı çiçekler, ancak her şey kül olduktan sonra açar.