Çerçevesiz Bir Çocukluk

Çerçevesiz Bir Çocukluk

  • WpView
    Reads 347
  • WpVote
    Votes 15
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Mar 20, 2026
WpInfo
Fiction
Social Themes
Family Life
Growth and Self-Discovery
Illness
Yirmi dört yaşında,kalbiyle ilgili ciddi bir hastalıkla yaşayan bir kadın,hayatının en kırılgan anında büyüdüğü alenin gerçekte kendisine ait olmadığını öğrenir.Geçmişi boyunca "Normal" sandığı birçok şey,bu gerçekle birlikte anlamını yitirir. Bu kez yolculuk tersine döner;Geride bırakılan bir çocukluktan,hiç tanımadığı bir hayata doğru. Ancak aradığı aile,onu yıllar önce kaybettiğini düşünmektedir.Hatta doğduğu gün öldüğüne inanmaktadır. Bu hikaye,kimliğini geç öğrenen bir kadının;kan bağı,aidiyet ve hayatta kalma duygusu arasında sıkışan arayışını anlatır.Tabi bu arayışta hayatının aşkını bulacağından habersizdir.Bu bulunmakla ilgili değil;Yaşadığına inanılmakla ilgili bir hikaye... Bu hiyede geçen kişi,kurum,kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür!!!!!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines