SON DAKİKA

Sadece bana baktı ve arkasını döndü, o an bileğimdeki prangalara baktım. Hafifçe gülümsedim ve en sevdiğim, en çok dinlediğim şarkıyı bu sefer bağırarak söyledim;

"Biz vatan çiçeğini
Kanımızla sulardık.
Tomurcuklar açtıkça
Halay çeker oynardık.
Horon teper oynardık."

Kıpırdamadan başını arkaya çevirecek şekilde bana baktı yüzünü buruşturdu.

"Prangaya vurulduk.
Hücrelere konulduk.
Bunlar yetmezmiş gibi
Cellatlara sunulduk.
Sehpalara sunulduk."

Bu sefer tam olarak bana döndü ve sırıttı,ama şarkıyı bitireceğime emindi.

"İhanetin bağrına
Hançer olup saplandık.
En sonunda mükâfat
Yiğitlikle suçlandık.
Faşistlikle suçlandık."

Bi adım yaklaştı beni korkutmak için ,korktum da ama devam ettim.

"Çarmıhlara gerildik.
Ceryanlara verildik.
Bizi "öldü" sanmayın!
Bir öldük,
Bin dirildik..."

Bitirince bi adım daha yaklaştı, ve yüzüme tükürdü ardından yüzünü yeniden buruşturak "Belki bir öleceksiniz, ama asla bin dirilmenize izin vermeyecez." Bu sefer bağırdı. " Farkındasın demi sen bi gazeteci parçasısın sadece bu ve seni unutacaklar!"
Arkasını dönüp çıktı.

Biraz duvara baktım ve yine bir gerçekle yüzleştim, ben kimim ki?
Kim benim peşime düşsün ki, ben bi yetimim ben bi öksüzüm.

Gözlerim yavaş yavaş kapanıyodu, yeniden...