YM - D, A

Tek bir günden ziyade hayat belki de iki dakikadan ibaretti.
Bunu anladığım an, geç olduğunu fark ettiğim andı ve geri gelemeyeceğini tuttuğum elin soğukluğundan, hissettiğim boşluktan biliyordum.
Emir, hayat yolunu zorluklardan bilmiş ve böyle kabullenmişti. Bu zorlukta kurduğu düzeninde devam etmeye çalışırken, yolu hiç istemeyeceği nedenlerden dolayı bir uçurumla kesişmişti.
Bazen, keşke sadece uçurumla kesişmiş olsaydı diyordu zira hayatına giren kadını çözmeye çalışmak, almak istediği intikamdan daha zorlu bir yolculuktu.
Gerçekten pişman olacak mıydı ezbere bildiği sözlerden, ezberden?
Yoksa sadece acı bir zehrin etkisi miydi ikisini de delirten?