(+18)KARŞI KIYI

"Benimde kurallarım var! Seninle aynı odada asla kalmam."
"Karımı değil başka oda da yanı başımdan ayırmam."
"Karın değilim!"
"Olmayacağı anlamına gelmiyor?"
"Olmayacağım."
"Evlilik cüzdanında soyadımı soy adın yaptım."

"Bazı hayatlar sessiz başlar. Sessizlik, çoğu zaman en büyük gürültünün habercisidir."

Aslı için aile, aynı çatı altında yaşanan bir zorunluluktan ibarettir. İsimler vardır ama bağlar eksiktir. Kelimeler vardır ama hiç söylenmemiştir.
Geçmişte yapılan seçimler, bugün kaçılan yüzlere dönüşürken; Gizli işler, yarım kalmış hesaplar ve yanlış insanların doğru zamanlarda ortaya çıkışı,
Aslı'yı hiç istemediği bir yolun ortasına bırakır.

Sadakat ile suç,
Korumak ile susmak,
Kaçmak ile yüzleşmek
Arasındaki çizgi her geçen gün biraz daha silinir.

Bir isim yeniden ortaya çıkar. Ve bir kaza, her şeyi geri dönülmez şekilde değiştirir.
Yıllar sonra karşısına çıktığında, Tanıdık olan tek şey ismidir. Bakışları değişmiş, duruşu sertleşmiştir; Aynı tarafta durup durmadıkları bile belirsizdir artık.
Onun gelişi, geçmişin gerçekten geçmişte kalmadığını değil,

Bazı şeylerin hiç tamamlanmadığını hatırlatır. Ve bazı bağlar, sevgiyle değil, zorunlulukla yeniden kurulur.

Bu bir masumiyet hikâyesi değildir.
Bu bir kahramanlık hikâyesi hiç değildir.
Bu, iyi olmak için geç kalmış insanların,
Yanlış tarafta ayakta kalmaya çalışma hikâyesidir.

Ve bazı insanlar... En çok sevdiklerini,
En sessiz yerlerinden kaybeder.