NİFHEL

Buzun kalbi sustuğunda ışık adımlarını hatırlayacak.
Kuzey göğü eğildiğinde, buzun kızı uyanacak.
O buzun üzerinde doğmayacak.
Ama buz, onu tanıyacak. Adımları sert olmayacak, kırmayacak, yakmayacak.
Yürüdüğü yerde çatlaklar açılacak ama dünya parçalanmayacak.
Çünkü o denge olacak ve bir Muhafız,
yeminini unutacak.
O Muhafız ki, eli buzdan, kalbi yeminden yapılmış. Dokunduğu an,
buz kararacak. Çekildiği an,
dünya çatlayacak. Eğer buzun kızı severse...
Buz ağlayacak, gök renk değiştirecek.
Denizler uyanacak.
Sevmezse... Işık sönecek.
Zaman duracak.
Nifhel unutulacak.