KIRILDIĞIM YERDEN SEVDİM

KIRILDIĞIM YERDEN SEVDİM

  • WpView
    LECTURAS 164
  • WpVote
    Votos 31
  • WpPart
    Partes 8
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación dom, mar 29, 2026
​Gece Işık, babasının yurt dışından dönüşünü büyük bir heyecanla beklerken, havaalanının o soğuk ve parlak ışıkları altında hayatının en karanlık haberini alır: Babası Yavuz Işık, faili meçhul ya da gizemli bir kavga sonucu hayatını kaybetmiştir. Bu travmatik haberle sarsılan Gece, cenaze töreninde yaşadığı acıya dayanamayarak babasının mezarı başında bayılır. ​Ancak uyandığında hiçbir şey eskisi gibi değildir. Zihninde babasına dair görüntüler silinmiş, yerini derin bir boşluk ve anlam veremediği bir "yokluk" hissi almıştır. Hastane odasında gözlerini açtığında karşısında gördüğü kişi ise hayatına bir "yabancı" olarak giren ama kaderini kökten değiştirecek olan Atlas'tır. ​Kendi yasını tutan, mavi gözleri yorgunlukla gölgelenmiş bir kaptan olan Atlas, o gün mezarlıkta sadece bir cesedi değil, belki de kendi geçmişini gömmektedir. Gece ve Atlas'ın yolları, iki farklı mezarın başında, aynı acının tam ortasında kesişir.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido