Figüranlar Ölmez

Figüranlar Ölmez

  • WpView
    LECTURAS 267
  • WpVote
    Votos 73
  • WpPart
    Partes 12
WpMetadataReadContenido adultoContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación sáb, feb 28, 2026
​"Sahne senin değilse, ölmek bile senin tercihin değildir." Valeri'nin evi, dış dünyadan çalınmış parçalarla örülü bir gözlem kulesiydi; o eşikten içeriye sadece sokak kedileri ve sahibinden gizlenen sırlar girebilirdi. Ancak Rüzgar, bir misafir gibi değil, kendi kışını ve yıkımını taşıyan bir yabancı madde gibi o kapıdan içeri sızdı. Biri hayatı bir kurgu laboratuvarında analiz ederek dizginlemeye çalışırken, diğeri başkasının yazdığı bir senaryoda her gün ölmeye programlanmış, adı unutulmuş bir figürandı. Tarçın kokulu bu sessizlikte, Valeri ilk kez kendi kurgusuna yenik düşerken şunu fark edecekti: Başroller sadece sahnenin ışığında parlar, oysa figüranlar tüm o karanlık hikâyeyi sırtlarında taşır ve ölmelerine izin verilmediği sürece asla huzur bulamazlar.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Masumiyetin Sonu (La fine dell'innocenza)
  • İHTİLAL (+18)
  • HARLI GECE (+18)
  • BİLİNMEYEN NUMARA (+18)
  • MAFYA VE AŞK
  • KOMİSERİM+18
  • GÖLGE
  • Teni Tenime (+18)  (TAMAMLANDI)
  • PATRONUM
  • Sadece Arkadaşız (Tamamlandı)

"Ela, sabrımı sınıyorsun. Yapma... Canını yakarım!" Onu sinir edecek şekilde, dudaklarımın kenarıyla alaycı bir şekilde gülümsedim. "Ne yapacaksın, Massimo? Söylesene..." Biraz sustuktan sonra, bir şey hatırlıyormuş gibi yaptım. Gözlerimi kısarak, en zehirli sözlerimi hazırladım. "Ah, doğru! Benimle sevişirken intikam planı düşüneceksin, değil mi?" Onu gerçek anlamda sinirlendirmek istiyordum. Hiç beklemediği bir şey söyledim ve gerçek anlamda onu sinir etmeyi başarmıştım. "Tüh, şansına küs. Çünkü ben senin dışında herkesle sevişebilirim. Ama seninle asla." Ve böylece istediğimi elde etmiştim. Onu kışkırtmayı başarmıştım. "Bir daha söyle! Hadi söylesene!" Kafamı kaldırdığımda, göz göze gelmiştik. "SÖYLE DEDİM!" Beklenmedik bir anda sesi bütün evin içinde yankılandı. İlk defa ondan korkmamıştım. "Tekrar duymak istiyorsun, pekala o zaman söyleyeyim... Diyorum ki, senin dışında-" Lafımı bitirmeden, dudaklarımın üstünde hissettiğim baskıyla öylece kalakaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido