NEFRİN: İHANET

Bundan sonra evinize pek tanımadığınız birini misafir ederken iki kez düşünün.

Sıradan bir akşam ve sıradan bir akşam yemeği. Aslında sadece onlar bunun sıradan bir akşam olduğunu sanıyordu.

Cemre, yaşanan korkunç geceden sağ çıkan tek kişidir. Ancak hayatta olması yaşadığı anlamına gelmez ve Cemre tek bir gecede her şeyini kaybeder.

Geride kalan bedeni aylarca ona itaat etmez ve zihni sürekli aynı soruyla uyanır: Neden?

Aylar süren bir zamandan sonra bedeni toparlanıp iyileşse de Cemre'nin ruhu paramparça olmuştur.

İçinde farkında olmadan beslediği öfke, kin ve intikam duygusu yavaş yavaş zihninde ortaya çıkmaya başlar.

Cemre, kendisinden alınan hayatın hesabını tutmayı öğrenir.

Gizlenmeyi.
Beklemeyi.
Ve güçlenmeyi.

Ancak intikam bir yol değil, onun için bir zorunluluk hâline gelmiştir ve kendini birden dönüşü olmaz bir yolun tam ortasında bulur.

Bu yolculukta av ile avcı arasındaki çizgi her bir adımda biraz daha silinir.

"İntikam," diye fısıldadım. "Yüzünü bile ilk defa gördüğün birinden neden intikam almak istersin?"

Gülümsedi ve hemen ardından şu cümleler döküldü dudaklarından: "İhanetin tanıdık bir yüzü olmak zorunda mı sence?"

...

Yetişkin okurlar içindir.