BİR NABIZ MESAFESİ

BİR NABIZ MESAFESİ
​"Geçmişin izi bacakta bir aşı yarası, geleceğin umudu ise çalınmış birkaç parça altındı."
​Ümmü Gülsüm için hayat, Bilecik'in bir köyünde ablasının hazin sonuyla durmuştu. Ablasının uyuşturucu bataklığında sönen hayatı, bir başka kadına nefes olurken; Ümmü Gülsüm'ün kalbine hiç iyileşmeyecek bir korku, koluna ise unutulmayacak bir aşı izi bırakmıştı. O gün, canı yanmasın diye iğneyi koluna değil bacağına yapan o genç çocuk, yıllar sonra kaderin en büyük oyununu oynayacağından habersizdi.
​Yıllar geçti... Ailesinin "okuyamazsın" zincirlerini, sandıktan çaldığı altınlarla kıran Ümmü Gülsüm, tek başına Ankara'ya, hayallerinin peşine düştü. Ancak Ankara'nın soğuğu, kalacak yer bulamamanın çaresizliğiyle birleşince karşısına tek bir seçenek çıktı: İnternet ilanındaki o "ev arkadaşı" aranıyor yazısı.
​Bir yanda, annesinin hayatını borçlu olduğu o böbreğin sahibini yıllardır arayan Demir Yiğit Güven...
Diğer yanda, geçmişinden kaçarken kaderinin tam kucağına düşen Ümmü Gülsüm...
​Aynı evin içinde, bir yalanın gölgesinde başlayan bu mecburi yol arkadaşlığı; bir aşı iziyle deşilecek, bir nabız atışıyla mühürlenecektir.
​"Sen o küçük kızsın... Korkusunu bacağına saklayan, kaderini ise elleriyle yazmaya çalışan o çocuk."