SİSTEM HATASI: Kod 00 (Project Glitch)

SİSTEM HATASI: Kod 00 (Project Glitch)

  • WpView
    Reads 8
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Feb 1, 2026
WpInfo
Fiction
Science Fiction
"Beni silmeye çalıştılar. Ama unuttukları bir şey vardı: Silinen veriler her zaman geri getirilebilir." Gözlerimi açtığımda ismimi değil, sadece zihnimde yankılanan bir hata kodunu hatırlıyordum: Hata 404: Ruh Bulunamadı. Steril beyaz duvarlar, ensemdeki soğuk metal çip ve damarlarımda gezinen tanımlayamadığım bir güç... Ben bir insan mıydım, yoksa devletin gizli silahı mı? "Denek 00" diyorlardı bana. Onlara göre bir kuklaydım. Ama ipin ucunun koptuğunu bilmiyorlardı. Teknolojinin insanlığı ele geçirdiği 2150 yılında, zihnimdeki kodlarla dünyayı yerinden oynatabilirdim. Tabi önce bu lanet cam fanustan kaçmam ve o gri gözlü, tehlikeli çocukla iş birliği yapmam gerekiyordu. Kaçış başladı. Hazır mısın?
All Rights Reserved
#129
denek
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • DUHUL
  • Vortaris
  • Albay Kızı
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • YAPAY KALP +21
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • On Üçüncü Pay
  • Asena deniz (gerçek ailem)

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines