ZEHİRLİ BAL

​"Bir yalandan sonra tüm doğrular şüpheli gelir."
​İmge, hayatının en büyük kumarını o "üçüncü gün bildiriminde" oynamıştı. Bir ismin büyüsüne kapılıp, o güzel yüze dünyaları sığdırdığında; o dünyasının iki yıl içinde koca bir enkaza dönüşeceğini bilemezdi.
​İki yıl boyunca;
💔 Kalbinin yavaş yavaş taşlaşmasını izledi.
💔 Dudakların öpücük değil, keskin bir kılıç olup ruhunu kanatışına şahit oldu.
💔 Aldatılmanın soğukluğunu iliklerinde hissederken, suçlu olan hep kendi "kuruntuları" sayıldı.
​Yağız için İmge; her ağladığında orada olan, her gidildiğinde geri dönülen güvenli bir limandı. Ama limanların da fırtınada yıkılabileceğini unutmuştu.
​İmge artık o limandan ayrılıyor. Bavuluna sadece eşyalarını değil, gururunu ve yarım kalmışlığını da sığdırıyor. Çünkü o büyük gün geldiğinde, sesi titreyerek ama kalbi dik durarak tek bir cümle fısıldayacak:
​"Seni çok seviyorum ama kendimi daha çok seviyorum."
​Peki, aşk sizi öldürdüğünde, sizi yeniden kim hayata döndürür? Yağız’ın yıktığı o harabelerin arasından, gerçek sevginin ne olduğunu öğretecek bir adam çıkıp gelebilir mi?
​Bu bir aşk hikayesi değil; bu, aşkın altında ezilen bir kadının kendi ruhunu kurtarma hikayesidir.