Gün Batarken

Batmak üzere olan güneş yüzüne vurdu. Kısıkça sokağı taradı kara gözleri. Bir dipsiz kuyuydu o. Derinlerine inen olmamıştı.

Ankara'nın kuru bahar rüzgarı esti. Gözleri sokağın başına döndü.

Gülüşleri kulağa dolarken yavaş adımlarla göründü sokağın başından. Baharın ilk çiçeği...

Kuru kalbinin topraklarında yeşeren ilk fidan.

Yanındaki kızın anlattığı şeyi gülerek dinliyordu. Elindeki kitapları sıkıca kavramış gövdesine bastırıyordu. Üzerinde rüzgar estikçe etekleri uçuşan sarı ,çiçekli bir elbise vardı. Gözüne düşen uzamış kahküllerini bir eliyle kulağına itti.

Asaf bir elinde salladığı tespihi bileğine geçirdi. Eli cebine gitti ve sigarasından bir dal aldı. Gözleri hala kızdaydı.

Kız onun tarafına bakmadan önünden geçip gitti.

Asaf yaslandığı kapı eşiğinden son kez baktı kestane rengi uzun saçlara. Rüzgar estiğinde bir kez daha savruldu saçları. Yanında ki dükkandan bir şarkı yükseldi.

Dudakları hafifçe eşlik etti "Bir sigara dumanın altında yana yana en sonunda kül oldum."

🌌

Tüm hakları saklıdır.