YÜZLEŞME

YÜZLEŞME

  • WpView
    Membaca 132
  • WpVote
    Vote 23
  • WpPart
    Bab 2
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sel, Feb 3, 2026
Elinde şarap kadehi ile uzun koridoru yürüyüp çalıp duran kapıyı açtı... şarap kadehi birden elinden düştü gördüğü o yüz tam karşısında duruyordu. Gözlerini kırpamıyordu bile sanki kırpsa o kaybolacakmış gibi ... " Niye geri döndün Karen... " niye evime geldin Hamza " Yıllar önce gideceğim dedin bir anda herseyi bitirip gittin daha ayrılmamışken evlendiğini ögrendim bugün hiçbir şey olmamış gibi karşıma çıktın... Karen neden döndün " ben ... Ben yapamadım herşeyi bırakıp geldim islerime burada devam edeceğim boşandım... sana döndüm Hamza Karen titreyen ellerini hamzaya uzattı ama o an başka birsey gördü... altın renginde bir yüzük bir alyans yüzü buz olmuştu bir anda duymaktan korktuğu şeye çevirdi gözlerini. " Boşuna gelmişsin orada hala benimle nisanlıyken başkasının nikahına girdiğin gün bitti ... evliyim ailemden uzak dur ...
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#78
kadınım
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan