Ekim Rüzgârları | Gerçek Aile
Yalnızca üç ayı kalmıştı. Tam doksan gün sonra arkasına bakmadan, bu evin küf kokusu rüzgârda dağılana dek koşacaktı kız. Güz esintisi en güzel ekim akşamlarında hissedilir derdi annesi küçükken. Ekim rüzgârlarını ardına alıp bugünleri hiç hatırlamayacağı bir diyara koşacaktı kız.
Yalnızca doksan gün sonra.
*
Ekim, yıllardır mahkum olduğu hayatın aslında kendisine ait olmadığını öğrenir. Kapısını çaldığı malikânede onu bekleyen tek şey ise önyargıdır. Babası ve dört abisi, yıllar önce kaybettiklerini sandıkları kızın yerine gelen bu küfürbaz, kavgacı yabancıyı kabullenmeye hiç niyetli değildir.
Ama kimse Ekim'in neden bu kadar sert olduğunu sormaz. Çünkü bazı insanlar kötü doğmaz; sadece hayatta kalmayı öğrenir.