Gül Masalı
- Reads 17,959
- Votes 1,023
- Parts 24
Ongoing
Last published Thu, Apr 23, 2026
Arkamda bir hışırtı duyunca hemen korkup geriye dönüp bakmıştım. Korku kaplamıştı tüm vücudumu, etrafımdaki zifiri karanlıkta bir şeyler görememiştim, bedenim hem soğuktan, hemde korkudan titremeye başlamıştı.
"Biri mi var?" diye sordum aynı bedenim gibi titreyen sesimle.
Bir kaç saniye geçti, tam yine ağzımı açacakken biri belirdi karşımda. Karanlık olduğu için yüzünü göremiyordum, sadece silueti vardı karşımda. Korktum, gece vakti mezarlıkta tek başıma ve şuan karşımda hiç tanımadığım biri vardı.
All Rights Reserved
#1
oku
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Kara Zümrüt(+18)(Tamamlandı)
Dul Zümrüt ile Deli Ömer in zor sevdası. "Nasıl kıydılar sana kara Zümrüt. Bu incecik parmaklarına nasıl kına yaktılar. Çocuk yaşında bu narin tene nasıl beyazları sardılar?" "B-ben kara değilim ki ... neden bana kara Zümrüt diyorsun?" "Senin bahtın kara ...yoksa bana gelin olmazdın sen."Complete
Haziran Rüzgarı (+18)
Bir köy hikayesi. Yaş farkı vardır. Haziran&Agah Rüzgar Ağa +18 bölümler olacaktır. * Agah ağa konağa girdiğinde yüzü gergin, kaşları çatıktı. Hızla merdivenlerden çıkarak çalışma odasına ilerlerken bir anda adımları duraksadı ve balkondan boş avluya bakarak "Haziran!" diye bağırdı. Fakat ilk defa seslenişi cevapsız kaldı. Kaşları daha da çatılırken yönünü Haziran'ın odasına çevirdi. Kadının odasının önüne geldiğinde kapıyı iki kere çalmasına rağmen cevap alamamak onu daha da sinirlendirince hırsla kapıyı açarak boş odaya girdi. Biraz ilerlediğinde odanın içindeki hamamdan gelen su sesleriyle gayrı ihtiyar kafasını hamam kapısına çevirdiğinde ömrünün şokunu yaşadı Agah Ağa. Kapısı yarı açık odanın ona sunduğu manzaradan gözlerini alamıyordu Agah. Gözlerini dahi kırpmadan karşısında çırılçıplak bir şekilde yıkanan kadın yüzünden gözlerini bile kırpamamıştı. Kızıl saçları vardı! Hiç görmediği kızıl saçları kalçalarına kadar iniyor bembeyaz teniyle muhteşem bir uyum içerisinde adamı çıldırtıyordu. Kadının kalkan elini takip etti. Elindeki köpüklü bezi göğüslerine sürterek kafasını geriye doğru yatıran kadınla içi yanmaya başladı. Dimdik duran uçları sertleşmiş göğüsleri avuçlasa avucundan taşacaktı. Hele o kalçaları... Elini atsa kıpkırmızı olacak kadar beyaz ve dolgunlardı. Yutkundu Agah bir adım geri çekildi. Zar zor kafasını çevirip gidecekti ki onu gördü. Kadının inleyerek en kuytu mahremine götürdüğü eli onun için son nokta olmuştu. Dehşet içinde kafasını eğip odadan resmen kaçarken kendi odasına girdiğinde kafasını eğerek ikinci bir şok yaşadı. 6 yıldır gitmediği doktor ve görmediği tedavi kalmamasına rağmen sertleşmeyen penisi şuan pantolonunu zorlayacak kadar sert ve dikti
Gülfem'in Sesi
Yaylada yalnız başına türkü söyleyen narin Gülfem, kaderine boyun eğmek üzereyken... Onu uzaktan dinleyen sert bakışlı adamdan habersizdi. Gülfem'in sesi, o sert bakışlı adamın yüreğini yakıcaktı.
YANLIŞ GELİN
Ablasının düğün günü kaçmasıyla Leyla, istemediği bir kaderin içine sürüklendi. Kapı açılınca kendime geldim. Annem içeri girdi. "Zelal nerede?" Hiçbir şey demedim. Elbiseyi yerde görünce ağlamaya başladı. "Nerede Zelal?!" Ayağa kalktım. "Evden çıktı." Annem dondu. "Sen... ablanın kaçmasına izin mi verdin?" Başımı salladım. Annem bana bir tokat daha attı. Sonra köşeye gidip ağlamaya başladı. Bir süre sonra elbiseyi yerden aldı. Ve bana fırlattı. "Giy şunu." Elimde elbise ile kaldım. Annem yanıma geldi. "Madem ablanın evlenmesine engel oldun..." Gözlerimin içine baktı. "O zaman sen evlenirsin." Gözyaşlarım elimdeki elbiseye damlıyordu. "On yedi yıl sana baktım." "Sen de bir işe yara." Elbiseyi yüzüme doğru kaldırdı. "Giy şunu Leyla." "Onların bizden istediği sadece bir gelin." Gözlerimin içine bakarak söyledi. "Gelin doğru mu yanlış mı... hiç fark etmez." Kolumdan tuttu. "Yanlış gelin olmayı sen seçtin." Sonra elimi bıraktı. Alnımdan öptü. Ve ben sadece fısıldayabildim. "Yanlış gelin mi..."
'ɢöᴢʏᴀşɪ'
"Sana benimsin demedim mi?" Ondan uzaklaşmaya çalıştım ama izin vermiyordu beni kendine daha çok yaklaştırıp gözlerini, gözlerime dikti. "Artık bir daha benden kaçmayacaksın Gökçe yoksa seni değil ama aileni öldürürüm duydun mu? Hiç acımam!" diyerek kolumdan tutarak beni sürüklemeye başladı. "Bırak beni! Lütfen! Bırak beni!" "Sus artık sus sana SEN BENİMSİN diyorum anlamıyor musun?" Elinde ki silahı beline sokmaya çalışıyordu ben de ondan önce davranıp silahı elime aldım mafya bozuntusu şaşırmıştı silahı ona doğrulttum üzerime doğru geliyordu. "Gelme vururum bak yaklaşma." O beni hiç duymuyor üstüme gelmeye devam ediyordu ben de ondan kaçmıyor silahı ona doğru tutuyordum yanıma yaklaşıp silahı kalbine doğru koydu ne yapıyordu bu manyak herif? Kaşlarını kaldırdı. "Vursana hadi neyi bekliyorsun? Benden kurtulabilmen için tek şansın var güzelim o da beni öldürmek." 𝐺ö𝑘ç𝑒 Ö𝑧𝑑𝑒𝑚𝑖𝑟 & 𝐺ö𝑘𝑡𝑢ğ Ö𝑧𝑘𝑎𝑦𝑎Complete
Güldeste
kocası ölünce iki çocuğu ile memleketine dönmüştü güldeste daha kocasının senesi dolmadan kardeşi kan davalıları Yaman Ali Beyoğlu'nun kardeşini kaçırmıştı berdel diyorlardı kaçışı yoktu zaten dönüşü Yaman Ali için değil miydi
KAN DAVASI
Kızın küçüktür, Resul. Ve kuma olacak."Bu cümle, Arîn'in hayatının son sözüydü. Bir abisinin işlediği cinayetin bedeli, onun genç bedenine ve ruhuna ödetilecekti. Ailesi, oğullarının canı karşılığında onu, gaddarlığı dillere destan olan Baran Ağaya'kan bedeli ' olarak verdiler. Hiçbir suçu, günahı olmayan Arîn, bir mal gibi pazarlığı yapılan, duyguları sorulmayan bir 'kan bedeli'ydi.Baran'ın konağına getirildiği ilk anda başlayan işkence, sadece fiziksel değildi. Avlunun ortasına atılıp aşağılanması, "bu evde bir hizmetçiden bile değeri yok" denilerek insanlığından soyutlanması, onu bir 'hiç'e dönüştürmek içindi. Odası bir zindan, bakışlar bir hançer, suskunluk bir kabullenme bekçisiydi.Ancak Baran'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Arîn'in adı, 'Ateş' anlamına geliyordu. Ve o ateş, en karanlık zindanlarda bile sönmeyen bir kördü. İçindeki bu direniş, ne yalvarış ne de başkaldırıydı. Sessiz, dik, ve yıkılmayan bir onurdu.Bu öykü, bir kadının, kendisini 'hiç' olarak gören acımasız bir dünyaya, sadece var olarak meydan okuyuşunun hikayesidir. Bir mal değil, bir insan olduğunu kanıtlamak için, ruhundaki ateşi söndürmemenin verdiği amansız bir iç savaştır.![OLAYIN İÇİNDE [tamamlandı]](https://img.wattpad.com/cover/109203224-256-k525221.jpg)
OLAYIN İÇİNDE [tamamlandı]
Bir gün aslında tanıyor sandığın insanın gerçek hikayesini öğrensen ne yapardın? O duycakların hayatını etkiliceğini bilseydin engel olur muydun? İki ayrı insan birbirinden habersiz aslında aynı olayın içinde. Bunu öğrenmeye hazır mısın? İçinde sakladığın "gerçek sen" elbet bir gün ortaya çıkacaktır...Complete
GÜNEŞİ KANLA UĞURLAMAK
" Güneşi kanla uğurladık, karanlığı sevdama kefen yaptım." Ablasının kaçışına karşılık sevdiği adamın bir başkasına "bedel" olduğunu gören Hevin'in dünyası, o düğün gecesi başına yıkılır. Kaçtığı dağ başında bir yabancının, Baran'ın kucağına bayıldığında ise kaderi çoktan yeniden yazılmıştır. Şimdi bir yanda törenin hükmü, bir yanda kalbindeki o dinmeyen feryat... Akşam oldu, Hevin karanlığa kaldı. "Senin güneşin battı Hevin, artık benim karanlığımdasın."
Karanlığa Dokunan Kalp
Güneş parlak olsa da, havadakı gerginlik boğucuydu. Sokak sessizdi, yalnızca uzaktan gelen araba sesleri duyuluyordu. Rüzgâr hafifçe yüzüme çarparken, kalbim sanki göğsümden fırlayacak gibiydi. Adam önümde dimdik duruyordu. Siyah bakışları ışığı yutmuştu, bakarken içim ürperdi. "Sana iki teklifim var..." dedi, sesi alçak ve buz gibiydi. Bir adım attı, gölgesi üzerime düştü. "Birincisi - benimle gelirsin. Her şey değişir, ama sevdiklerin güvende olur." Nefesim hızlandı, elim istemsizce titredi. "İkincisi - burada kalırsın. Ama sabah gözlerini açtığında..." Kısık gözlerle bana baktı. "...artık çok geç olacak." Güneş ışığı bile bu anın ağırlığını hafifletemiyordu. O bir gölge gibi yaklaştı. "Seçimini yap..." dedi soğuk bir tebessümle. "Yoksa ben... senin yerine seçim yapacağım."
Dul Zümrüt ile Deli Ömer in zor sevdası. "Nasıl kıydılar sana kara Zümrüt. Bu incecik parmaklarına nasıl kına yaktılar. Çocuk yaşında bu narin tene nasıl beyazları sardılar?" "B-ben kara değilim ki ... neden bana kara Zümrüt diyorsun?" "Senin bahtın kara ...yoksa bana gelin olmazdın sen."
More detailsContent Guidelines