komşu kapler

komşu kapler

Reads 153
Votes 15
Parts 2

Ongoing

Last published Thu, Feb 5, 2026

abi arkadaşlık gençkurgu gençkızedbiyatı mahhalle

Gece Çınarlı Mahallesi'ni sarmış, sokak lambaları yorgun sarı ışıklarını duvarlara bırakıyordu. Işık balkona çıkmış, derin bir nefes almıştı. İçinde tarif edemediği bir ağırlık vardı; ne derslerden, ne yorgunluktan. Kalbi, sanki yanlış bir yerde duruyordu. Yan balkona bakmaktan kendini alıkoyamadı. Orası bazen boş, bazen doluydu. Dolu olduğunda kalbi hızlanıyor, boş olduğunda ise açıklayamadığı bir hüzün çörekleniyordu. Yirmi yaşındaki genç kadının ruhu, varlıkla yokluk arasında savruluyordu. O, kendi hayalini takip ediyor, Yaman ise çoktan yolun ortasındaydı. Aynı balkona bakıyor, ama aynı hayatı görmüyorlardı. Ve Işık, bunu bilerek, sessizce o yoldan yürümeye devam ediyordu.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Content Guidelines