Rubinowy las

Trzy lata temu uciekła przed światem, który odebrał jej dzieciństwo, imię i poczucie bezpieczeństwa. Schronienie znalazła tam, gdzie nikt nie zagląda - w lesie, który zimą milknie, a latem zdaje się uważnie słuchać.

Samotność miała ją ochronić. Cisza miała zagłuszyć przeszłość.
Las stał się granicą, za którą nie obowiązują ludzkie prawa.

Gdy po latach ktoś narusza jej azyl, dawne lęki wracają szybciej niż wspomnienia. A ślady na śniegu przypominają, że od tego, co zostało zapomniane, nie zawsze da się uciec. Im głębiej zapuszcza się w mrok własnych wspomnień, tym wyraźniej czuje, że las nie jest tylko schronieniem - i że od początku coś od niej chciał.

To opowieść o przetrwaniu, winie i granicach, które łatwo przekroczyć, trudniej opuścić. O tym, co rodzi się w ciszy, gdy nikt nie patrzy. I o cenie, jaką trzeba zapłacić za wolność, nawet tę pozorną.