ŞAH MAT

Yiğit yanlış bir kapıdan girdiğinde, geri dönmenin bir yolu olmadığını biliyordu.
Bu dünya hataları affetmezdi; sadece onları işe yarar hâle getirirdi.
Sevdiği kadını, Revan'ı geride bırakmak zorunda kaldı. Onu korumanın tek yolu buydu. En azından kendine böyle söyledi. Çünkü bu şehirde sevgi, zayıflıktı. Ve zayıflık, ölümle eş anlamlıydı.
Yeraltı dünyasının tepesinde tek bir isim dolaşıyordu: Kobra.
Kimse yüzünü görmemişti. Fotoğrafı yoktu. Gölgesi bile yoktu.
Sadece sesi vardı. Ve o ses, emirdi.
İnsanlar Kobra'yı tanımazdı; Kobra'dan korkardı.
Yiğit bu düzenin içinde yükseldi. Başkasının krallığında piyon olmayı reddetti. Kuralları öğrenmek için eğildi, güçlenmek için sustu. Sonra kendi dünyasını kurmaya başladı. Sessiz, planlı ve acımasız bir şekilde.
Ama krallık yıkmak kolaydı; tahtta kalmak değildi.
Her şey kontrol altındayken, geçmiş geri döndü.
Revan, Yiğit'in artık geride kaldığını sandığı hayatın içinden çıktı. Ve onun varlığı, Yiğit'in en büyük zaafını açığa çıkardı. Çünkü Revan, bu kirli dünyaya ait değildi. Ve bu yüzden her şey için bir tehdit hâline geldi.
Kobra, Yiğit'in hırsını fark etti.
Ve hırsın nereden beslendiğini de.
Bu artık sadece bir güç savaşı değildi.
Bu, kimin önce zayıflayacağını belirleyecek bir oyundu.
Yiğit ya Kobra'nın kurduğu görünmez krallığı yıkacaktı
ya da kendi kurduğu karanlık düzenin altında ezilecekti.
Ve bu şehirde tek bir kural vardı:
Sevdiğin her şey, düşmanın silahına dönüşür.

kapak tasarımı bana aittir