AZAD AĞA

AZAD AĞA

Reads 20,678
Votes 707
Parts 26

Ongoing

Last published Sat, May 30, 2026

amcaçocukları azad azar ağa berdel

Töreyle yazılmış aşk hikayesi... acımasız töre... Beyaz atlı prens... Başlangıç tarihi:06.02.2026... • • • • • 🤍🕊🦋

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

KAN DAVASI
Kızın küçüktür, Resul. Ve kuma olacak."Bu cümle, Arîn'in hayatının son sözüydü. Bir abisinin işlediği cinayetin bedeli, onun genç bedenine ve ruhuna ödetilecekti. Ailesi, oğullarının canı karşılığında onu, gaddarlığı dillere destan olan Baran Ağaya'kan bedeli ' olarak verdiler. Hiçbir suçu, günahı olmayan Arîn, bir mal gibi pazarlığı yapılan, duyguları sorulmayan bir 'kan bedeli'ydi.Baran'ın konağına getirildiği ilk anda başlayan işkence, sadece fiziksel değildi. Avlunun ortasına atılıp aşağılanması, "bu evde bir hizmetçiden bile değeri yok" denilerek insanlığından soyutlanması, onu bir 'hiç'e dönüştürmek içindi. Odası bir zindan, bakışlar bir hançer, suskunluk bir kabullenme bekçisiydi.Ancak Baran'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Arîn'in adı, 'Ateş' anlamına geliyordu. Ve o ateş, en karanlık zindanlarda bile sönmeyen bir kördü. İçindeki bu direniş, ne yalvarış ne de başkaldırıydı. Sessiz, dik, ve yıkılmayan bir onurdu.Bu öykü, bir kadının, kendisini 'hiç' olarak gören acımasız bir dünyaya, sadece var olarak meydan okuyuşunun hikayesidir. Bir mal değil, bir insan olduğunu kanıtlamak için, ruhundaki ateşi söndürmemenin verdiği amansız bir iç savaştır.
İSYAN
Elimde tuttuğum yazmayla yavaş adımlarla yürüyordum. Bu yolun sonu nereye gidiyor hiç bilmiyordum. Gözlerimin yaşı kurumuş, bitmişti. Nefes alırken göğsümden yükselen büyük bir ağrı vardı. Saçlarımın kökleri acıyor, yüzümün her yanı cayır cayır yanıyordu. Çok değil yaklaşık on dakika önce yaşadıklarım yüzünden bu haldeydim. Gözyaşlarımı bırakmadan adımlarımı hızlandırdım. "Şimdi değil, birazdan. Dayan Güleycan, dik dur, az daha dayan."
Taş Konak
Bazı kapılar bir kez açıldığında artık geri dönüş yoktur. Rüveyda için o kapı, Taş Konak'ın ağır demir kapısıydı. Bir anda kendini yabancı bir dünyanın ortasında buldu. Kuralları başkalarının koyduğu, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bir dünyanın... Ve o dünyanın merkezinde bir adam vardı. Rıdvan. Sert, suskun ve herkesin saygı duyduğu kadar korktuğu bir adam. Onun dünyasına giren kolay kolay çıkamazdı. Taş duvarların ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve bitmeyen hesaplaşmalar arasında Rüveyda kendini hiç beklemediği bir mücadelenin içinde buldu. Ama bazen en büyük savaşlar, iki insanın kalbi arasında olur. Ve bazı konaklar... Sadece taşlardan yapılmaz. Onları ayakta tutan şey sırlardır. ♪♪♪
BİR TAKAS, İKİ YÜREK
Bir Takas, İki Yürek, gelenek ile vicdan arasında sıkışıp kalan insanların; zorla çizilmiş kaderlere karşı sessiz bir direnişinin hikâyesi.
Complete
BERDEL NARİN-İ [töre] • |+18|
{+18} Yetişkin unsurlar içeren bir hikayedir. *** Bir insan kendi kaderine ne kadar karşı koyabilir? Ya doğduğun ev, adını koymadan hayatını da yazdıysa? Ya susman, bir ailenin huzuru sayıldıysa? Ya 'kan dökülmesin' diye bir kızın kalbi gözden çıkarıldıysa? "Bir gün abin eve, en büyük aşiretin kızıyla gelirse bu ne demek olur?" "Berdel olur." "Peki ya o kız sen olursan?" *** Bu hikâye tamamen hayal ürünüdür. Karakterler, olaylar ve mekânlar kurgudan ibarettir. Gerçek kişi ya da yaşanmışlıklarla benzerlik göstermesi tamamen tesadüftür. Şahsıma aittir. Lütfen emeğe saygı. Tüm hakları saklıdır.
Elzem +18
Karadenizin hırçın dalgalarından doğan, bir çocuk. Kaderi gene karadenize kalmış, hayatını derin dalgaların doğurduğu şehrin uçsuz bucaksız dağlarına göre seçmiş kara kaşlı, kara gözlü, yiğit, mert bir delikanlı... Ailesini doyurmak için çabalamış, okulundan, hayatından mahrum kalmış, ismi anlamını kapkara gözlerinde bulmuş bir kadın. Kalbindeki ışık gözlerinde doğmuş. Ölüp yeniden dirilmiş bir kadın. İstanbulun, tenha yollarının arasında doğan sıcak bir mahallede karşılaşsalar ne olur? Kapkara gözler birbirine tutulsa? Işıkda karanlık kalsalar? Sesin içinde sessizliği doğursalar ne olur? Elzem olur. En gerekli olur, vazgeçilmez olur... Elzem ,yüreğini yakan iki gencin tek kaçış noktası ve aynı zamanda tek karanlığın aydınlattığı bir yol olacaktır. Elzem yürekleri kavurup, sevdayı biçare bıracaktır Elzem pes etmemekdir, vazgeçmemekdir.
GAZEL
Gazeldi o Gazel... bir bayram günü şeytan çalmıştı kapısını . bir bayram günü şeytan aldı ruhunu bir bayram günü masumiyettini çaldı şeytan . bir bayram günü verdi tanrı ona bir armağan. Gazeldi o Gazel .... not! ; gerçek yaşanmış bir olaydır , şiddet , uygunsuz içerik, küfür unsurlarını bulundurur . okurken yanınıza mendil de alın göz yaşlarınızı silmek için.
Complete
KÖYLÜ GÜZELİ
Sıcak bir yaz günüydü.O kadar çok bunalmıştım ki elimde olan çamaşırları hızlı bir şekilde çitilemeye başladım.O kadar çok kıyafet yoktu sadece benim ve yaşlı babaannemin birkaç eşyası vardı ama güneş beni öyle bir kavurmuştu ki elimde olan bir kaç kıyafet bana dağ gibi gözümde büyümüştü.Kıyafetleri yıkamaya devam etmiştim bir süre ama mecalim kalmamıştı sıcaktan böyle devam edemeyeceğim anladığım için dereye girmeye karar verdim.Elimde bulunan eşyaları kenara çektikten sonra üstümde bulunan ince elbiseyi üstümden çıkardım ayaklarımı suya sokarak ilerlemeye devam ettim su bu sıcak havaya rağmen soğuktu.Kendimi soğuk suyun güzelliğine bıraktım. Vücudumun çıplak olmasıyla içime bir ürperti geçti.Yüzüme yapışan saçları elimle çektim.O sırada derenin kenarında ağaçların orda bir insan silüeti farkettim. "Kim var orda?"
Yaz Yağmuru
Yıllar sonra büyüyüp intikamını almak için geri dönen Kamran aşiret düğününde oynayan kızların arasından birini görür ve gönlünde bir hareketlilik hisseder. Kızın kibar tavırları ve aklı başındalığı ona daha çok vurulmasına sebep olur. Kızın hem annesi hem babası yoktur sadece yaşlı babaannesi ve dedesi vardır. Onların da çok zamanı kalmamıştır. İki gençte birbirinin yaralarına merhem olabilecekler mi? Kamran'ın Yaz Yağmuru Efşan
SIĞINTI
Ben onyedi yaşında Nalin Çavdar. Bu konakta beş yıldır kalıyordum ancak hiçbir aile ferdi beni kendinden bilmezdi. Ben hep ötekileştirdikleri, bir günah bildikleri kızdım. Burada herkes bana düşmandı. Hemde herkes. Çavdar'lara çalışanlar bile beni bir şey sinmezdi ve ben bu duruma artık alışmıştım. İlk günden beri üç maymunu oynar, bana yapılan ve söylenen hiçbir şeyi umursamazdım. Bekliyordum. Onsekizimi doldurmayı bekliyordum ki üzerimde hak iddia edemesinler. ••• "Aynı konakta yaşayacak, aynı odada kalacak, aynı yatakta yatacağız." Konuşurken bir yandan da yavaşça kuşağı çözüyordu. Zaten tek bir düğüm atmıştım ama o kadar yavaş hareket ediyordu ki böyle giderse saatler sürerdi o kuşağı çözmesi. "Ben söylediğimin aksine hiç sabırlı değilimdir. Bana, aileme ve soyadıma bir saygısızlık yaparsan asla affetmem. Bu evliliği istemiyorum. Tam şu anda odadan çıkıp gitmemek için kendimle savaşıyorum. Eğer en ufak bir yanlışın olursa töre dinlemem, Çavdar konağına atarım seni. Yaşın küçük, bazı şeyleri anlamıyor olabilirsin. Git büyüklerinden akıl al. Burada çok yaşamamışsın ama bu sana tolerans göstereceğim anlamına gelmez." Kuşağı çözüp belimden çektikten sonra avuçlarında ezmeye başladı. Gözleri tam gözlerimin içine bakıyordu. "Dediğim gibi, ben sabırlı bir adam değilim ve bu konakta huzurlu yaşamak istiyorsan attığın adımlara dikkat et." ••• Nalin Çavdar & Fıraz Şahoğlu Yayımlanma Tarihi: 17.10.2021

Kızın küçüktür, Resul. Ve kuma olacak."Bu cümle, Arîn'in hayatının son sözüydü. Bir abisinin işlediği cinayetin bedeli, onun genç bedenine ve ruhuna ödetilecekti. Ailesi, oğullarının canı karşılığında onu, gaddarlığı dillere destan olan Baran Ağaya'kan bedeli ' olarak verdiler. Hiçbir suçu, günahı olmayan Arîn, bir mal gibi pazarlığı yapılan, duyguları sorulmayan bir 'kan bedeli'ydi.Baran'ın konağına getirildiği ilk anda başlayan işkence, sadece fiziksel değildi. Avlunun ortasına atılıp aşağılanması, "bu evde bir hizmetçiden bile değeri yok" denilerek insanlığından soyutlanması, onu bir 'hiç'e dönüştürmek içindi. Odası bir zindan, bakışlar bir hançer, suskunluk bir kabullenme bekçisiydi.Ancak Baran'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Arîn'in adı, 'Ateş' anlamına geliyordu. Ve o ateş, en karanlık zindanlarda bile sönmeyen bir kördü. İçindeki bu direniş, ne yalvarış ne de başkaldırıydı. Sessiz, dik, ve yıkılmayan bir onurdu.Bu öykü, bir kadının, kendisini 'hiç' olarak gören acımasız bir dünyaya, sadece var olarak meydan okuyuşunun hikayesidir. Bir mal değil, bir insan olduğunu kanıtlamak için, ruhundaki ateşi söndürmemenin verdiği amansız bir iç savaştır.

Content Guidelines