kopuk bağlar

Yıllar önce bıraktıkları kızlarını geri almaya gelmişler di.
Hiçbir sebep yok iken bir anda ortaya çıkmaları, büyük bir sırdı.

Fakat onları tamamen sarsacak bir haber vardı,kızları artık onları istemiyordu.
Yıllar önce onu daha bebek hâlde terk eden
Ailesi, onu neden şimdi istiyorlar dı? bırakmak zorunda mı kalmışlardı?

Hiçbir sorunun cevabı yoktu.

Her sır,her söz,her yemin yıllar önce toprağın altına gömülmüş,her tanık ortadan kaldırılmıştı.

Öğrenilen her bir gerçeğin sonunda altın tepside,canlı bedenlerde ki ölü ruhlar sunulacak dı.

Dudaklarınızın arasından ses çıkması bile yasaktı bu Dünya da. İtiraz edip seslerini duyurmaya çalışanlar ise, ölü ruhlarının yanına bedenini de eklemiş olurdu.

Bu sadece basit bir aile meselesi değildi, herkes çok dua etmişti, Tanrı'ya çok yalvarmışlardı sadece bir aile meselesi olması için.

Döktükleri gözyaşları, onları yaktı.

Kimse ağzını açmadı.

Masumiyet burada canını vermişti.

Bu oyun yıllar önce ters çevrilmişti, yıllar önce doğan o kız çocuğu ile her şey tersine dönmüştü,ancak zarlar tekrar tekrar atıldı masaya. Herkes nefesini tutup bekledi kaderlerini.

Çıkan sayı ölümle yaşam arasında ki çizgi idi.

O kız çocuğu, büyüdü kadın oldu.

Zarlar tekrar atıldı.

Artık herşey tek kişinin eline geçti.