Acının Esiri

Yine o hastanedeyim,hayatımın ilk aşkını ,annemi kaybettiğim hastanede son aşkımın ellerimden kayıp gidişini izliyorum.

Camdan artık rengini kaybetmiş suratına baktım.Tek istediğim bana yine o muhteşem gözleriyle bakması ve içime huzur veren gülümsemesini göstermesiydi.Elimden hiçbir şey gelmiyordu.Çocukluğumdan beri koruyup kolladığım,hayatımın anlamı dediğim,sevgili sıfatının bile az kaldığı insanın öleceğini bildiğim halde ona yardım edememek savunmasız kalmak canımı çok yakıyordu.

Sude ölürse ben eski Batu olamazdım...