Masumiyet

Savaş bitmişti. Peki ya enkaz, ardında bıraktığı izler? Onlar bitmiş miydi? Bir çocuğun gözünden akan yaş akıtan kişiye kaç acıya mâl olurdu? Savaşın izleri mekanlardan silinse bile ruhlardan siline bilir miydi? Savaştan sonra her şey eskisi gibi olur muydu peki? İnsan kaderini değiştirebilir miydi? O çocuk bunları aşabilecek kadar büyümüş müydü? Peki savaşın en kızgın zamanlarından birinde doğan bu çocuk Dünya'yı nasıl bir yer olarak biliyordu? Masallardaki gibi mi yoksa anne babasının anlattığı destanlar gibi mi? Burda insanlar iki sınıfa ayrılırdı. Masumlar ve Caniler. İki grup birbirleriyle iç içeydi ama kim masum kim cani ayırt edilemezdi çünkü insanlar kalpleri göremezdi. Masumların canileri, canilerinse masumları bitirmeye çalıştığı bu Dünya'da bu çocuk nasıl hayatta kalıcaktı? Kalbini dinleyerek. O çocuk kalbinin sesini dinleyerek hayatta kaplıcaktı ve bunu kendi imkânlarıyla yapacaktı. Şanslıydı ki bu hayatta sadece çocuklar kalbinin sesini dinleyerek hareket ederdi. Diğerleri hep aklını kullanırdı ama unuttukları bir şey vardı. Kalbinin sesini dinleyenler gerçekten kazanırdı.