isfad | kırık kalpler durağı
Okyanustan hallice irisleri yüzümün her santiminde itinayla dolaşırken merak duygusu çoktan esir almıştı bedenini. "Niye bana bunu yapıyorsun Fadime? Söyle, sen de rahatla ben de." dedi bana doğru bir adım atarak. Onun adımına karşılık ben bir adım geriledim. Sağ elimin işaret parmağını ona doğru kaldırarak, "Seni sevmiyorum çünkü. Nefret ediyorum senden. Duydun mu? Nefret." dedim en içten ses tonumla. Afalladı. Bu kadarını beklemiyordu belli ki. Omuzları yenilgiyle düştü. "Sana geçmişi unutturmak istiyorum, kendimi affettirmek istiyorum. Sadece bir şans, tek bir şans veremez misin bana?" yalvarırcasına kurduğu cümleye karşı sadece sustum. "Fadime, ben senin yolunda bittim kızım. Çaresizliğimi görmüyor musun?" dedi kendini göstererek. Burukça gülümsedim. "Sen çaresizlik nedir nerden bileceksin? Hiç ben olmadın ki."
