Yetimhane geceleri sessiz olmazdı.
Sessizlik, ağlamanın sadece ara verdiği bir şeydi.
O, kimseyle konuşmazdı.
Kimseyle konuşmadığı gibi kimseye de bakmazdı.
Ama her gece, ışıklar kapandığında, gözleri aynı yatağa kayardı.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang