13 bab Lengkap Onu ilk gördüğümde bunun bir başlangıç olduğunu bilmiyordum. Sadece sıradan bir günde, sıradan bir kahve almak istemiştim. Tezgahın arkasında duruyordu; bakışları fazla sakin, görüntüsü ve duruşu daha önce benzeri ile karşılaşmış olamayacağım kadar asil... O an kalbimde bir şeyin yer değiştirdiğini hissettim ama adını koyacak cesaretim yoktu. İnsan bazı şeyleri ilk görüşte anlar da kabul edemez ya, ben de öyle yaptım.
Zamanla kahveler bahane oldu. Kitaplar, fişler, kısa cümleler... Her gelişimde biraz daha fazla kaldım orada. Onunla konuşmak, susmak kadar doğal gelmeye başladı. Ben içimde büyüyen şeyi saklamaya çalıştıkça o, farkında olmadan beni yaklaştırdı. Gülüşüyle, beklemeleriyle, bazen geri çekilişiyle.
Aşk sandığım şey aceleci değildi. Daha çok sabır gibiydi. Aşk; birini korkularına rağmen ısrarla sevmek, suskunluklarına rağmen kalmak, her gün yeniden "buradayım" demekti. Ben ona bir anda vurulmadım; yavaş yavaş, itiraz ede ede, kendime rağmen, ona rağmen aşık oldum.
Ve bazı hikâyeler vardır, daha nereye varacağını bilmeden yazılır. Benimkisi de öyle başladı. Bir kahve dükkanında, iki yabancı arasında...
