LACUNA #isfad

Barış, yangının ortasında doğan bir kelimeydi.
Herkes ona uğradı;
ama barış, kimseye gerçekten uğramadı.
Ne geçmiş yakasını bıraktı
ne gelecek peşini...
İkisi de adımlarının sesini ezbere biliyordu.
Barışı en çok isteyen,
barış geldiğinde en çok yanan oldu.
Çünkü o barış için
kendinden vazgeçmişti.
Küllerinden adalet çıkacağını sandı,
oysa geriye sadece sessizlik kaldı.