Küllerimden Kalanlar

Bir felakete doğup her şeyi bir felaket ile bitirmesi gibiydi hayat...

Avluda büyük bir sessizlik hakimdi merdiven başında durmuş olanları izliyordum

"Kızı istiyorum dedim Fırat ağa"diye bağırdı önde duran adam

Kızı istiyorum mu demişti o

" Kızım senden yaşça küçüktür Kaden ağzından çıkan kelama dikkat edesin"
Diye karşılık vermişti babam

Duyduğum cümleyi idrak edip yavaş adımlar ile merdivenlerden inmeye başladım.

"Töre'yi bilmez misin Fırat ağa ya kan akacak ya kızı vereceksin"

Merdivenin son basamaklarını da inip adının Kadem'e doğru ilerledim

"Haddini bilesin ağa, sen kimi kimden istersin"

O an avludaki bakışlar bana dönmüştü, Kadem denen adamın önüne geçip bakışlarımı gece karası gözlerine diktim.

"Ben sizin töreleri bilmem o töreler ile de ilgilenmem"

O da aynı şekilde bakışlarını bana çevirdi ve sırıtmaya başladı

"Sen karışma küçük hanım bilmediğin törelere burnunu sokma"

Bu sefer ben güldüm

"Az önce babama 'Töre'yi bilmez misin Fırat ağa ya kan akacak ya kızı vereceksin' demedin mi sen abi"

Abi lafını duyunca gözleri kızardı bakışlarını bana çevirip sinirle baktı. Bakışlarını umursamadan konağın girişinde bekleyen Demir'e baktım. O da bana bakıp göz kırptı ve hemen yanımdaki yerini aldı. Kaden denen adam bir Demir'e bir de bana bakıyordu

"Kararı Fırat ağa verecek dedim. Ya kan akacak ya kız verecek"

Benden sanki bir malmışım gibi bahsetmesi çık sinirimi bozuyor ve onu burda öldürme isteği geliyordu ama tartışma çıkarmak istemiyorum,gürültüyü kaldıramam şuan

"Beni istiyorsan eğer muhattabın babam değil benim ağa bozuntusu"

Kaden üstüme eğilip yüzümüzü aynı hizaya getirip baktı bana

"Tekrar söylüyorum küçük hanım benim muhattabım baban sen değilsin"

Kadem bana bakmaya devam ederken arkasında gördüğüm kişi ile gülümsedim